نویسنده و شاعر ایرانی که در سال 1347 خورشیدى، در شهر سنندج دیده به جهان گشود. بعد از پایان دوران متوسطه، به ادامه‌ی تحصیل پرداخت و در رشته‌‌‌‌ی تاریخ ایران، با مدرک فوق لیسانس از دانشگاه همدان فارغ‌‌‌‌التحصیل گردید. وی فعالیت‌‌‌‌هاى ادبى و مطبوعاتى خود را از سال 1365 آغاز نمود و در طی این سال‌ها با اغلب نشریات همکاری نزدیک داشته است. کریمی عضو تحریریه‌‌‌‌ی هفته‌‌‌‌نامه‌‌‌‌ی آبیدر، دبیر شوراى نویسندگان هفته‌‌‌‌نامه‌‌‌‌ی آسو، عضو شوراى نویسندگان روزنامه‌‌‌‌ی آشتى و سردبیر هفته‌‌‌‌نامه‌‌‌‌ی سیروان بوده و نیز عضو هیئت علمى بررسى ادبیات خاورمیانه (ترکیه- استانبول)، عضو شوراى علمى کنگره‌ی بررسى آثار مستوره اردلان (عراق- اربیل) و عضو هیئت علمى بررسى ادبیات معاصر کُردى (تهران- دانشگاه شهید بهشتى) می‌‌‌‌باشد. وی علاوه بر آن‌که اشعاری به زبان‌های انگلیسی، عربی، فارسی و اسپانیولی ترجمه کرده، چندین کتاب را نیز تألیف، ترجمه و منتشر نموده است. برخی آثار مهم کامبیز کریمى عبارتند از: آخرین ثانیه‌‌‌‌هاى عمر یک گنجشک (دفتر شعر کُردی)- در چهارگوشه تنگ تنهایى (دفتر شعر کُردی)- چهارده رییس جمهور شعر (بررسی شعر شاعران قرن بیستم، تألیف و ترجمه)- دیازپورا (دفتر شعر)- رویکرد شعرشناسان درباره‌ی تاریخ کُرد و کردستان- گدار تاریکى (ترجمه)- تبعید 182 هزار رؤیا (ترجمه)- طلوع (دو زبانه فارسى- انگلیسى، روزشمار زندگی «ملا مصطفی بارزانی»)- پشت پنجره این جهان.